Galeria obrazów

13 Piny15 Obserwujący
„Pocztówka z Gniezna” to obraz Jana Łukasika z pleneru malarskiego Zielone Zagłębie’85. Na dalszym planie kamienice w Rynku i dach kościoła Franciszkanów – widziane z ul. Kaszarskiej. Nie w całej okazałości, jak można by się spodziewać po tytule. Znaczną część płótna wypełnia jasne niebo, co współgra ze stonowaną kolorystyką elewacji domów przy opustoszałej ulicy, dając efekt wyciszenia.

„Pocztówka z Gniezna” to obraz Jana Łukasika z pleneru malarskiego Zielone Zagłębie’85. Na dalszym planie kamienice w Rynku i dach kościoła Franciszkanów – widziane z ul. Kaszarskiej. Nie w całej okazałości, jak można by się spodziewać po tytule. Znaczną część płótna wypełnia jasne niebo, co współgra ze stonowaną kolorystyką elewacji domów przy opustoszałej ulicy, dając efekt wyciszenia.

„Ofiara” – obraz z 1922 r. przedstawiający pogański obrzęd składania w darze bóstwu życia młodej kobiety. Z przekonaniem o takich praktykach namalował go Marian Wawrzeniecki – uchodzący za znawcę prastarych wierzeń. Współcześni oskarżali go też o lubowanie się w ukazywaniu okrucieństwa i szafowanie erotyką. Potężny idol kojarzy się z posągiem Światowida i kolosami z Wyspy Wielkanocnej.

„Ofiara” – obraz z 1922 r. przedstawiający pogański obrzęd składania w darze bóstwu życia młodej kobiety. Z przekonaniem o takich praktykach namalował go Marian Wawrzeniecki – uchodzący za znawcę prastarych wierzeń. Współcześni oskarżali go też o lubowanie się w ukazywaniu okrucieństwa i szafowanie erotyką. Potężny idol kojarzy się z posągiem Światowida i kolosami z Wyspy Wielkanocnej.

Tadeusz Walkowski - "Portret Zofii Podlaszewskiej", 1933 r. Olej, płótno, 51×48 cm.

Tadeusz Walkowski - "Portret Zofii Podlaszewskiej", 1933 r. Olej, płótno, 51×48 cm.

Mirosława Ofertowicz - "Błękitny manekin", 1972 r. Olej, płótno, 92×73 cm.

Mirosława Ofertowicz - "Błękitny manekin", 1972 r. Olej, płótno, 92×73 cm.

"Pejzaż z chmurami" – obraz Józefa Durczaka z pleneru malarskiego „Lednogóra’78”. Uwaga twórcy skupiła się głównie na oddaniu układu spiętrzonych chmur, zawieszonych nad nisko ukazanym horyzontem. Kompozycja o stonowanej kolorystyce, w konwencji realizmu – malowana swobodnymi pociągnięciami pędzla. Przykład trwania tradycyjnego sposobu obrazowania w malarstwie polskim drugiej połowy XX w.

"Pejzaż z chmurami" – obraz Józefa Durczaka z pleneru malarskiego „Lednogóra’78”. Uwaga twórcy skupiła się głównie na oddaniu układu spiętrzonych chmur, zawieszonych nad nisko ukazanym horyzontem. Kompozycja o stonowanej kolorystyce, w konwencji realizmu – malowana swobodnymi pociągnięciami pędzla. Przykład trwania tradycyjnego sposobu obrazowania w malarstwie polskim drugiej połowy XX w.

“Lednogóra” – obraz Ryszarda Skupina z pleneru malarskiego Lednogóra’78. Dający ulgę oku kadr znad jeziora Lednica w słoneczny letni dzień. Widać tu też ślady „nerwu” malarza: farby są nałożone grubo pędzlem i szpachelką w centralnej partii obrazu, gdzie wierzby rzucające cień na żłobioną koleinami drogę. Postać w czerwonej bluzce, na tafli jeziora ktoś w łódce – nic nie zakłóca spokoju.

“Lednogóra” – obraz Ryszarda Skupina z pleneru malarskiego Lednogóra’78. Dający ulgę oku kadr znad jeziora Lednica w słoneczny letni dzień. Widać tu też ślady „nerwu” malarza: farby są nałożone grubo pędzlem i szpachelką w centralnej partii obrazu, gdzie wierzby rzucające cień na żłobioną koleinami drogę. Postać w czerwonej bluzce, na tafli jeziora ktoś w łódce – nic nie zakłóca spokoju.

Autoportret z młotkiem – grafika w technice gumy arabskiej, którą w 1975 r. wykonał Włodzimierz Habel, nie pozostawia w obojętności. W surowym fotomontażu artysta ukazał siebie w brutalny sposób, sugerując poważne rozterki. Ich natury możemy się tylko domyślać. Nie trzeba jednak sięgać do biografii twórcy, by ujrzeć: oto człowiek skonfrontowany z tym, co widzi, myśli, czego doświadcza.

Autoportret z młotkiem – grafika w technice gumy arabskiej, którą w 1975 r. wykonał Włodzimierz Habel, nie pozostawia w obojętności. W surowym fotomontażu artysta ukazał siebie w brutalny sposób, sugerując poważne rozterki. Ich natury możemy się tylko domyślać. Nie trzeba jednak sięgać do biografii twórcy, by ujrzeć: oto człowiek skonfrontowany z tym, co widzi, myśli, czego doświadcza.

Personifikacja śmierci - ekspresyjna i drapieżna, z grubo kładzioną farbą. Obok niej sam twórca obrazu w hełmie paradnym straży ogniowej. W tle pożoga. Nad spustoszoną i spopielałą ziemią zawisło czarne ptactwo; widać też krzyże, a na horyzoncie płonące gospodarstwo. Oto “Wojna” (1924 r.) pędzla Wojciecha Podlaszewskiego.

Personifikacja śmierci - ekspresyjna i drapieżna, z grubo kładzioną farbą. Obok niej sam twórca obrazu w hełmie paradnym straży ogniowej. W tle pożoga. Nad spustoszoną i spopielałą ziemią zawisło czarne ptactwo; widać też krzyże, a na horyzoncie płonące gospodarstwo. Oto “Wojna” (1924 r.) pędzla Wojciecha Podlaszewskiego.

Obraz namalowany został w 1978 roku przez Stefana Słockiego, podczas jednego z letnich plenerów artystycznych, organizowanych w Lednogórze. Horyzontalna kompozycja – z kręgiem słonecznym, pasmami pól, nieba i wód oraz rytmicznym układem drzew – kojarzy się bardziej z malarstwem abstrakcyjnym niż studium natury. Łatwo jednak dostrzec charakterystyczne dla okolic Jeziora Lednickiego wiatraki.

Obraz namalowany został w 1978 roku przez Stefana Słockiego, podczas jednego z letnich plenerów artystycznych, organizowanych w Lednogórze. Horyzontalna kompozycja – z kręgiem słonecznym, pasmami pól, nieba i wód oraz rytmicznym układem drzew – kojarzy się bardziej z malarstwem abstrakcyjnym niż studium natury. Łatwo jednak dostrzec charakterystyczne dla okolic Jeziora Lednickiego wiatraki.

"Pejzaż" (lata 20. XX w.) - akwarela Wiktora Gosienieckiego - malarza, grafika, rysownika, konserwatora, pedagoga, scenografa.

"Pejzaż" (lata 20. XX w.) - akwarela Wiktora Gosienieckiego - malarza, grafika, rysownika, konserwatora, pedagoga, scenografa.


Więcej pomysłów
Pinterest
Szukaj