Pinterest • Światowy katalog pomysłów

Kino Polskie 1955 - 1970

Okres obejmuje filmy od narodzin tzw. "Polskiej Szkoły Filmowej" do końca lat 60-tych.
8 Piny41 Obserwujący

Popiół i diament - 1958 / "Nigdy nie byliśmy tak zdolni, jak w tamtej chwili" - Andrzej Wajda. Reżyser, któremu jedni zarzucali fałszowanie historii i patetyczność, a drudzy chylili przed nim czoła. No i aktor - wielki Zbyszek Cybulski. Rolą, która uczyniła go nieśmiertelnym, jest bez wątpienia ta z "Popiołu i diamentu" - jednego z najwybitniejszych polskich filmów wszech czasów. Plotka głosi, że w hołdzie właśnie jemu, Robert de Niro w jednej ze scen filmu "Taksówkarz" zakłada ciemne…

12
5

Przypięte z

kinopodbaranami.pl

Do widzenia, do jutra... - 1960 / Debiut reżyserski Janusza Morgensterna. Tło wydarzeń o których opowiada film, stanowią autentyczne wątki z życiorysu Zbigniewa Cybulskiego. W prostą, romantyczną przygodę, autorzy filmu wpletli sceny realizowane w prawdziwych gdańskich piwnicach studenckich, próbując w ten sposób utrwalić niepowtarzalne zjawisko, jakimi były Polskie kabarety w drugiej połowie lat 50. Główny motyw muzyczny z tego filmu zagrano na pogrzebie reżysera, w 2011 roku.

6
1

Przypięte z

ksiegarniawarszawa.pl

Zezowate szczęście - 1960 / Film opowiada w groteskowo-karykaturalnym ujęciu o losach pechowego oportunisty, który w różnych warunkach na przestrzeni dwudziestu lat usiłuje przypodobać się aktualnym władzom. Wszelkie te próby "dobrze widzianych" metamorfoz kończą się fiaskiem. Film jest przykładem doskonałej współpracy aktor-reżyser. Bogumił Kobiela dał wspaniały popis gry aktorskiej. Talent Andrzeja Munka został doceniony również za granicą, był nominowany do Złotej Palmy w Cannes w 1960…

5
2

Zapisane przez

Lukasz Madziar

Pociąg - 1959 / Dla wielu najlepszy film Jerzego Kawalerowicza. Kobieta i mężczyzna przypadkowo spotykają się w pociągu. Ona ma za sobą nieudany związek. On jest lekarzem, który nie może się otrząsnąć po śmierci swojej kilkunastoletniej pacjentki. Po pewnym czasie okazuje się, że przykre przeżycia tej dwójki, potrafią połączyć ich w rozmowie, którą początkowo zastępowała tylko cisza. Lucyna Winnicka otrzymała Specjalne wyróżnienie za swoją rolę na festiwalu w Wenecji w 1959 roku.

5
2

Zapisane przez

Lukasz Madziar

Nóż w wodzie - 1961 / Dramat psychologiczny, rozgrywający się między trzema osobami w pozasezonowym pejzażu mazurskich jezior. W 1964 roku, film został nominowany do Oscara, a magazyn TIME poświęcił całą okładkę na kadr z filmu Polańskiego. Po sukcesie filmu w USA, amerykanie zaproponowali zrobienie remake'u z hollywoodzką obsadą. W głównych rolach mieli wystąpić Spencer Tracy i Elizabeth Taylor. Polański jednak odmówił, twierdząc, że film jest dla niego zamkniętą historią.

3

Przypięte z

videodromo.es

Niewinni Czarodzieje - 1960 / Film Wajdy ma wymiar kameralny, z zachowaniem niemal klasycznej jedności miejsca, czasu i akcji. To historia przypadkowego spotkania młodego lekarza (Tadeusz Łomnicki) i dziewczyny (Krystyna Stypułkowska), którzy poznają się w piwnicy jazzowej i spędzają ze sobą noc. Akcja rozgrywa się głównie w czterech ścianach mieszkania, a tło społeczne zostaje ledwo zarysowane. W 1961 roku Andrzej Wajda otrzymał dyplom za reżyserię tego filmu na MFF w Edynburgu.

3
1

Przypięte z

filmpolski.pl

Walkower - 1965 / Kontynuacja "Rysopisu" - doskonałego debiutu Jerzego Skolimowskiego. Na tle groteskowo ukazanej rzeczywistości socjalistycznej Polski lat 60-tych reżyser (i jednocześnie odtwórca głównej roli) ukazuje rozterki duchowe 30-letniego mężczyzny, który nie potrafi dojrzeć. Walkower to film bardzo złożony i wielowarstwowy. Oglądać go to poczuć powiew starych polskich filmów, z dynamicznym tempem, szybkimi dialogami, z jazzem w tle.

2

Zapisane przez

Lukasz Madziar

Koniec Nocy - 1956 / Podziw jednego ze scenarzystów, Marka Hłaski, wzbudził "chłopiec szczupły i nerwowy, który w filmie "Koniec nocy" grał małą epizodyczną rolę; nie będąc aktorem, a tylko studentem wydziału reżyserii, kładł jak chciał wszystkich studentów Szkoły Aktorskiej, którzy grali w tym filmie. Nie grał: po prostu był. Kiedy wchodził "w kadr", wiedziało się, iż coś się zaczyna". Tak pisał w "Pięknych dwudziestoletnich" o Romanie Polańskim.

Zapisane przez

Lukasz Madziar