PODSTAWOWE TYPY KOPUŁ.  Źródło: Słownik terminologiczny sztuk pięknych, pod. red. S. Kozakiewicza, Warszawa 2003

PODSTAWOWE TYPY KOPUŁ. Źródło: Słownik terminologiczny sztuk pięknych, pod. red. S. Kozakiewicza, Warszawa 2003

BAROK. Kościół S. Carlo alle Quattro Fontane w Rzymie (Francesco Borromini, 1634-1665). Kopuła eliptyczna.

BAROK. Kościół S. Carlo alle Quattro Fontane w Rzymie (Francesco Borromini, 1634-1665). Kopuła eliptyczna.

RENESANS. Kopuła bazyliki św. Piotra na Watykanie (Michała Anioł, 1550 - 1590).

RENESANS. Kopuła bazyliki św. Piotra na Watykanie (Michała Anioł, 1550 - 1590).

KOPUŁA POZORNA. Grób Agamemnona, przekrój.

KOPUŁA POZORNA. Grób Agamemnona, przekrój.

BIZANCJUM. Kościół Hagia Sophia w Konstantynopolu (Istambuł), 532-537. Kopuła była w sztuce bizantyńskiej niezwykle istotna, gdyż stanowiła część wewnętrznej symboliki kościoła jako niebieskiego Jeruzalem. Tutaj: kopuła o konstrukcji żebrowej na pendentywach.

BIZANCJUM. Kościół Hagia Sophia w Konstantynopolu (Istambuł), 532-537. Kopuła była w sztuce bizantyńskiej niezwykle istotna, gdyż stanowiła część wewnętrznej symboliki kościoła jako niebieskiego Jeruzalem. Tutaj: kopuła o konstrukcji żebrowej na pendentywach.

Przekrój pionowy przez londyńską katerę św. Pawła (Ch.Wren 1695 - 1708). Kopuła składa się z trzech powłok. Wewnętrzna kopuła wznosi się na pendentywach. Latarnia opiera się zaś na środkowej, stożkowej warstwie.

Przekrój pionowy przez londyńską katerę św. Pawła (Ch.Wren 1695 - 1708). Kopuła składa się z trzech powłok. Wewnętrzna kopuła wznosi się na pendentywach. Latarnia opiera się zaś na środkowej, stożkowej warstwie.

RENESANS. Kopuła Santa Maria del Fiore Brunelleschiego. Jest to kopuła zaostrzona, chociaż można spotkać się z opinia, iż jest to ośmioboczne, dwupowłokowe sklepieniem o ostrołukowym przekroju. Brunelleschi przekrył przestrzeń o średnicy większej niż w Panteonie bez użycia tzw. krążyn, czyli drewnianego rusztowania wspierającego powłokę podczas budowy. Było to istotne osiągnięcie niespotykane wcześniej.

RENESANS. Kopuła Santa Maria del Fiore Brunelleschiego. Jest to kopuła zaostrzona, chociaż można spotkać się z opinia, iż jest to ośmioboczne, dwupowłokowe sklepieniem o ostrołukowym przekroju. Brunelleschi przekrył przestrzeń o średnicy większej niż w Panteonie bez użycia tzw. krążyn, czyli drewnianego rusztowania wspierającego powłokę podczas budowy. Było to istotne osiągnięcie niespotykane wcześniej.

ROMANIZM. Katedra w Spirze (po 1080 r.). Ośmioboczna kopuła na trompach. Kopuła nie była elementem typowo romańskim, natomiast dzięki swojej symbolice wykorzystywana była w tej epoce, szczególnie na skrzyżowaniu naw. Oznaczała sklepienie niebieskie.

ROMANIZM. Katedra w Spirze (po 1080 r.). Ośmioboczna kopuła na trompach. Kopuła nie była elementem typowo romańskim, natomiast dzięki swojej symbolice wykorzystywana była w tej epoce, szczególnie na skrzyżowaniu naw. Oznaczała sklepienie niebieskie.

RENESANS. Kopuła kościoła Santa Maria del Fiore we Florencji autorstwa Felipe Bruneleschiego. Budowana w latach 1416-1434 jest jednym z pierwszych dzieł renesansowych.

RENESANS. Kopuła kościoła Santa Maria del Fiore we Florencji autorstwa Felipe Bruneleschiego. Budowana w latach 1416-1434 jest jednym z pierwszych dzieł renesansowych.

ROMANIZM. Bazylika św. Marka w Wenecji. Kościół na planie krzyża greckiego, gdzie każde ramię przykryte jest kopułą. Ich zastosowanie wynika z wpływów bizantyńskich, które w Wenecji były silne, gdyż pozostawała ona pod zarządem bizantyńskiego gubernatora.

ROMANIZM. Bazylika św. Marka w Wenecji. Kościół na planie krzyża greckiego, gdzie każde ramię przykryte jest kopułą. Ich zastosowanie wynika z wpływów bizantyńskich, które w Wenecji były silne, gdyż pozostawała ona pod zarządem bizantyńskiego gubernatora.

Pinterest
Szukaj