książki

706 Piny114 Obserwujący
Tradycyjnie, autorka swoją obecność w książce zaznacza tylko w słowie wstępnym, zostawiając Czytelnika sam na sam z setką osób, które kreślą niezwykle spójny, pozytywny obraz niezapomnianej Ireny Jarockiej. Dzięki barwnym opowieściom rodziny, przyjaciół, wielbicieli czy jej współpracowników, możemy przekonać się, jak skromną i ciepłą była kobietą. Kobietą, która dokonała znaczącego przewartościowania swojego życia, poświęcając śpiew – swój zawód i jednocześnie największą pasję, dla rodziny.

Tradycyjnie, autorka swoją obecność w książce zaznacza tylko w słowie wstępnym, zostawiając Czytelnika sam na sam z setką osób, które kreślą niezwykle spójny, pozytywny obraz niezapomnianej Ireny Jarockiej. Dzięki barwnym opowieściom rodziny, przyjaciół, wielbicieli czy jej współpracowników, możemy przekonać się, jak skromną i ciepłą była kobietą. Kobietą, która dokonała znaczącego przewartościowania swojego życia, poświęcając śpiew – swój zawód i jednocześnie największą pasję, dla rodziny.

„Krew nie woda. Polskie zapiski współczesne” to kilkanaście rozdziałów przez pryzmat których widzimy Polskę na przestrzeni lat. Autor w swojej twórczości nie omija także bardzo istotnej kwestii dzisiejszych czasów - polityki zagranicznej. W swoich refleksjach zahacza także o bardzo głośny ostatnimi czasy temat terroryzmu i uchodźców. Książka pana Gadowskiego, wprowadziła znaczny zamęt w moje dotychczasowe podejście. Jednak uważam to za pozytywny zamęt.

„Krew nie woda. Polskie zapiski współczesne” to kilkanaście rozdziałów przez pryzmat których widzimy Polskę na przestrzeni lat. Autor w swojej twórczości nie omija także bardzo istotnej kwestii dzisiejszych czasów - polityki zagranicznej. W swoich refleksjach zahacza także o bardzo głośny ostatnimi czasy temat terroryzmu i uchodźców. Książka pana Gadowskiego, wprowadziła znaczny zamęt w moje dotychczasowe podejście. Jednak uważam to za pozytywny zamęt.

Każdy został człowiekiem

Każdy został człowiekiem

„Chiny bez makijażu” napisane zostały w bardzo zgrabnym stylu. Mogę śmiało powiedzieć, że książka czyta się sama. Nie odczuwałam znużenia i natłoku informacji, wręcz zastanawiałam się, jaką ciekawostką autor zaskoczy mnie za kilka chwil. Po lekturze nabrałam jeszcze większej ochoty na wyprawę do Chin, a także na naukę języka...  http://moznaprzeczytac.pl/chiny-bez-makijazu-marcin-jacoby/

„Chiny bez makijażu” napisane zostały w bardzo zgrabnym stylu. Mogę śmiało powiedzieć, że książka czyta się sama. Nie odczuwałam znużenia i natłoku informacji, wręcz zastanawiałam się, jaką ciekawostką autor zaskoczy mnie za kilka chwil. Po lekturze nabrałam jeszcze większej ochoty na wyprawę do Chin, a także na naukę języka... http://moznaprzeczytac.pl/chiny-bez-makijazu-marcin-jacoby/

http://www.sfp.org.pl/wydarzenia,5,20861,1,1,Portret-Leonarda-Pietraszaka-premiera-ksiazki.html

http://www.sfp.org.pl/wydarzenia,5,20861,1,1,Portret-Leonarda-Pietraszaka-premiera-ksiazki.html

Wspomnienia w kolorze sepii

Wspomnienia w kolorze sepii

Okładka książki Cacko

Okładka książki Cacko

Niewolnice

Niewolnice

Wieczna wiosna

Wieczna wiosna

Irlandzki sweter

Irlandzki sweter

Pinterest
Szukaj