ZAGRANICA O POLSKIM TEATRZE

22 Piny2 Obserwujący
W Wielkiej Brytanii historia musi być opowiedziana linearnie. U nas trudno jest zrobić abstrakcyjny spektakl, jeżeli nie jest to teatr tańca lub opera. To, co w polskim teatrze jest normą, u nas byłoby uznane za ryzykowne. Na szczęście powoli się to zmienia, a widzowie coraz częściej gotowi są potraktować spektakl jako wyzwanie, a nie tylko formę rozrywki. Wciąż jednak uważam, że macie jeden z najlepszych teatrów na świecie/ Sasha Milavić Davies, reżyser/ Wielka Brytania

W Wielkiej Brytanii historia musi być opowiedziana linearnie. U nas trudno jest zrobić abstrakcyjny spektakl, jeżeli nie jest to teatr tańca lub opera. To, co w polskim teatrze jest normą, u nas byłoby uznane za ryzykowne. Na szczęście powoli się to zmienia, a widzowie coraz częściej gotowi są potraktować spektakl jako wyzwanie, a nie tylko formę rozrywki. Wciąż jednak uważam, że macie jeden z najlepszych teatrów na świecie/ Sasha Milavić Davies, reżyser/ Wielka Brytania

-Polski teatr jest zupełnie inny niż brytyjski. Można odnieść wrażenie, że wychodzi od formy i poszukiwania odpowiednich środków, które pozwolą najlepiej wyrazić uczucia i emocje towarzyszące fabule czy poszczególnym motywom. Do tego dochodzi mocna dramaturgia obrazu. Twórcy w Polsce chętnie posługują się symbolem, metaforą, wizualnym znakiem.  Sasha Milavić Davies, reżyser/ Wielka Brytania

-Polski teatr jest zupełnie inny niż brytyjski. Można odnieść wrażenie, że wychodzi od formy i poszukiwania odpowiednich środków, które pozwolą najlepiej wyrazić uczucia i emocje towarzyszące fabule czy poszczególnym motywom. Do tego dochodzi mocna dramaturgia obrazu. Twórcy w Polsce chętnie posługują się symbolem, metaforą, wizualnym znakiem. Sasha Milavić Davies, reżyser/ Wielka Brytania

„Przedstawienia z innych krajów porównać można do osiemnastowiecznego malarstwa satyrycznego – wiadomo co przedstawia, jednak bez znajomości kontekstu jest zupełnie niezrozumiałe” – Norman Armour z Kanady, członek jury Boskiej Komedii, założyciel i dyrektor międzynarodowego festiwalu PuSh. [w:] "Szczypta pieprzu w polskim teatrze" Margarete Affenzeller, Wiedeń, DER STANDARD.

„Przedstawienia z innych krajów porównać można do osiemnastowiecznego malarstwa satyrycznego – wiadomo co przedstawia, jednak bez znajomości kontekstu jest zupełnie niezrozumiałe” – Norman Armour z Kanady, członek jury Boskiej Komedii, założyciel i dyrektor międzynarodowego festiwalu PuSh. [w:] "Szczypta pieprzu w polskim teatrze" Margarete Affenzeller, Wiedeń, DER STANDARD.

IRLANDZKI KRYTYK ‪#‎OPOLSKIMTEATRZE‬ -W Irlandii teatr przede wszystkim neurotycznie zajmuje się tożsamością Irlandczyków. Szuka odpowiedzi na pytanie, kim jesteśmy. Wy także macie ten problem. Ale dzięki temu polski teatr jest dobrym miejscem, żeby poznać Polskę, polską duszę, intelektualne życie Polaków. Peter Crawley, krytyk i juror, Irlandia [w:] "Polski teatr i obce oczy"/Teatralny.pl

IRLANDZKI KRYTYK ‪#‎OPOLSKIMTEATRZE‬ -W Irlandii teatr przede wszystkim neurotycznie zajmuje się tożsamością Irlandczyków. Szuka odpowiedzi na pytanie, kim jesteśmy. Wy także macie ten problem. Ale dzięki temu polski teatr jest dobrym miejscem, żeby poznać Polskę, polską duszę, intelektualne życie Polaków. Peter Crawley, krytyk i juror, Irlandia [w:] "Polski teatr i obce oczy"/Teatralny.pl

-Widzieliśmy tu wiele ekscentrycznych przedstawień. Choć nie zawsze daje to dobre efekty, twórcy wciąż poszukują formy wyrażania się. To jest bardzo stymulujące dla teatru. Zadziwia mnie też, jak chętnie polscy artyści poddają się amatorskiej psychoanalizie, jak za pomocą sceny walczą ze swoimi demonami i robią to na widoku publicznym. Zawsze powtarzam, że z każdym spektaklem się uczę, a tu spotkałem najbardziej zaskakujących pedagogów. Peter Crawley, krytyk i juror, Irlandia

-Widzieliśmy tu wiele ekscentrycznych przedstawień. Choć nie zawsze daje to dobre efekty, twórcy wciąż poszukują formy wyrażania się. To jest bardzo stymulujące dla teatru. Zadziwia mnie też, jak chętnie polscy artyści poddają się amatorskiej psychoanalizie, jak za pomocą sceny walczą ze swoimi demonami i robią to na widoku publicznym. Zawsze powtarzam, że z każdym spektaklem się uczę, a tu spotkałem najbardziej zaskakujących pedagogów. Peter Crawley, krytyk i juror, Irlandia

-Polski teatr wydaje mi się bardzo wizualny. Polscy reżyserzy często nawiązują do dwóch wielkich eksperymentatorów polskiego teatru – Tadeusza Kantora i Jerzego Grotowskiego. I choć wciąż polski teatr bazuje na słowie, próbuje od niego uciekać w fizyczność i wizualność - uważa Deepan Sivaraman, reżyser i scenograf, juror Boskiej Komedii, Indie [w:] "Polski teatr i obce oczy"/Teatralny.pl fot. http://www.thehindu.com/ http://bitly.com/1QwbkeA

-Polski teatr wydaje mi się bardzo wizualny. Polscy reżyserzy często nawiązują do dwóch wielkich eksperymentatorów polskiego teatru – Tadeusza Kantora i Jerzego Grotowskiego. I choć wciąż polski teatr bazuje na słowie, próbuje od niego uciekać w fizyczność i wizualność - uważa Deepan Sivaraman, reżyser i scenograf, juror Boskiej Komedii, Indie [w:] "Polski teatr i obce oczy"/Teatralny.pl fot. http://www.thehindu.com/ http://bitly.com/1QwbkeA

-Wyjątkowość nie zawsze musi być wartością. Czasem nawet oryginalność przeszkadza. Powoduje, że teatr staje się hermetyczny [...] A mnie brakuje u was właśnie dyskusji na tematy społeczne, o codziennych problemach Polaków. Przecież tu, jak na całym w tej chwili świecie, istnieje ogromny problem biedy, ofiar kapitalizmu i liberalizmu/Tanja Miletić Oručević, reżyser, dyrektor Teatru Młodych w Mostarze, Bośnia

-Wyjątkowość nie zawsze musi być wartością. Czasem nawet oryginalność przeszkadza. Powoduje, że teatr staje się hermetyczny [...] A mnie brakuje u was właśnie dyskusji na tematy społeczne, o codziennych problemach Polaków. Przecież tu, jak na całym w tej chwili świecie, istnieje ogromny problem biedy, ofiar kapitalizmu i liberalizmu/Tanja Miletić Oručević, reżyser, dyrektor Teatru Młodych w Mostarze, Bośnia

-Polscy aktorzy są bardzo emocjonalni i całkiem sprawni warsztatowo. Wydaje mi się, że technikę czerpią z niemieckiego teatru, ale krew w ich żyłach płynie trochę szybciej. Aktorzy węgierscy mają jeszcze większy temperament, ale Polacy potrafią lepiej zbalansować te dwie przeciwstawne cechy. Na pewno pomaga wam duża sieć teatrów publicznych. Tworzą one cenną platformę wymiany artystycznej. Yana Ross, reżyser (Litwa) na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia 2014

-Polscy aktorzy są bardzo emocjonalni i całkiem sprawni warsztatowo. Wydaje mi się, że technikę czerpią z niemieckiego teatru, ale krew w ich żyłach płynie trochę szybciej. Aktorzy węgierscy mają jeszcze większy temperament, ale Polacy potrafią lepiej zbalansować te dwie przeciwstawne cechy. Na pewno pomaga wam duża sieć teatrów publicznych. Tworzą one cenną platformę wymiany artystycznej. Yana Ross, reżyser (Litwa) na Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia 2014

REŻYSER Z INDII O POLSKIM TEATRZE - I CO WY NA TO? "Zastanawia mnie, że na całym świecie teatr eksperymentalny działa na obrzeżach życia teatralnego. Tymczasem w Polsce stanowi główny jego nurt. A teatr popularny, komercyjny jest u was traktowany z pogardą". Deepan Sivaraman, reżyser i scenograf, juror Boskiej Komedii, Indie, [w:] "Polski teatr i obce oczy" Marcina Wasyluka/teatralny.pl

REŻYSER Z INDII O POLSKIM TEATRZE - I CO WY NA TO? "Zastanawia mnie, że na całym świecie teatr eksperymentalny działa na obrzeżach życia teatralnego. Tymczasem w Polsce stanowi główny jego nurt. A teatr popularny, komercyjny jest u was traktowany z pogardą". Deepan Sivaraman, reżyser i scenograf, juror Boskiej Komedii, Indie, [w:] "Polski teatr i obce oczy" Marcina Wasyluka/teatralny.pl

CO SĄDZI REŻYSERKA Z FRANCJI O POLSKIM TEATRZE? "Polscy reżyserzy częściej eksperymentują niż francuscy. Wciąż poszukują nowych form. Wydaje mi się, że bierze się to z niechęci do tradycji. Jednocześnie tradycja głęboko w nich siedzi. Powstaje z tego interesujące zderzenie". Camille Protar, reżyser, Francja (na zdj.) Fot. dzięki uprzejmości ©Maciej Zakrzewski/Acting Techniques Intensive Seminar (dziękujemy!)

CO SĄDZI REŻYSERKA Z FRANCJI O POLSKIM TEATRZE? "Polscy reżyserzy częściej eksperymentują niż francuscy. Wciąż poszukują nowych form. Wydaje mi się, że bierze się to z niechęci do tradycji. Jednocześnie tradycja głęboko w nich siedzi. Powstaje z tego interesujące zderzenie". Camille Protar, reżyser, Francja (na zdj.) Fot. dzięki uprzejmości ©Maciej Zakrzewski/Acting Techniques Intensive Seminar (dziękujemy!)

Pinterest
Szukaj